<?xml version="1.0" encoding="utf-8"?>
<rss version="2.0">
<channel>
<title>سامانه پرسش و پاسخ تدبر در قرآن کریم - پرسش و پاسخ‌های اخیر در سوره فتح</title>
<link>http://tadabborhelp.ir/qa/%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%81%D8%AA%D8%AD</link>
<description>Powered by Question2Answer</description>
<item>
<title>پاسخ داده شده:مرجع ضمیر «تسبحوه» در آیه 9 سوره فتح کیست؟</title>
<link>http://tadabborhelp.ir/1586/%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%B9-%D8%B6%D9%85%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D8%B3%D8%A8%D8%AD%D9%88%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%DB%8C%D9%87-9-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%81%D8%AA%D8%AD-%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F?show=1590#a1590</link>
<description>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;سلام علیکم و رحمة الله&lt;/p&gt;&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;تسبیح یعنی زدودن عیب، نقص و نیاز. آنچه مختص خداوند است، تسبیح مطلق است؛ نه هر تسبیحی. اینکه دربارۀ پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم معتقد باشیم به اینکه ایشان به‌عنوان ولی‌الله و رسول‌الله، عیب و نقصی در جایگاه رسالت خود ندارد و به الله نیاز دارد اما به غیر او نیازی ندارد؛ الله، پوشش‌دهندۀ او است و او از این نظر که در رسالت خود، «عصمت از گناه، مصونیت از خطا، منصور بودن به نصر عزیز و مهدی بودن به صراط مستقیم» دارد، قابل‌ستودن است، این نوع تسبیح برای پیامبر صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم نه‌تنها اشکالی ندارد؛ بلکه در خود قرآن کریم هم -مانند سوره اعلی- نمونۀ آن را داریم: «&lt;strong&gt;&lt;span class=&quot;highlight&quot;&gt;سَبِّحِ&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;highlight&quot;&gt;اسْمَ&lt;/span&gt; &lt;span class=&quot;highlight&quot;&gt;رَبِّكَ&lt;/span&gt; الْأَعْلَى&lt;/strong&gt;» (اعلی: 1)؛ یکی از مصادیق اتم و اکمل «&lt;strong&gt;اسم ربّ&lt;/strong&gt;»، خود پیامبر گرامی اسلام صلی‌الله‌علیه‌وآله‌وسلم است؛ که خداوند فرموده تسبیحش کنید.&lt;/p&gt;</description>
<category>سوره فتح</category>
<guid isPermaLink="true">http://tadabborhelp.ir/1586/%D9%85%D8%B1%D8%AC%D8%B9-%D8%B6%D9%85%DB%8C%D8%B1-%D8%AA%D8%B3%D8%A8%D8%AD%D9%88%D9%87-%D8%AF%D8%B1-%D8%A2%DB%8C%D9%87-9-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%81%D8%AA%D8%AD-%DA%A9%DB%8C%D8%B3%D8%AA%D8%9F?show=1590#a1590</guid>
<pubDate>Sat, 05 Aug 2023 08:57:56 +0000</pubDate>
</item>
<item>
<title>پاسخ داده شده:ماضی بودن فعل «ما تَأخَّر» و ناظر به آینده بودن آن</title>
<link>http://tadabborhelp.ir/1371/%D9%85%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%81%D8%B9%D9%84-%D9%85%D8%A7-%D8%AA%D9%8E%D8%A3%D8%AE%D9%91%D9%8E%D8%B1-%D9%88-%D9%86%D8%A7%D8%B8%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D8%A2%D9%86?show=1487#a1487</link>
<description>&lt;p style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;سلام علیکم و رحمة الله&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;معنای آینده از لفظ «&lt;strong&gt;تأخر&lt;/strong&gt;» استفاده می‌شود نه از زمان آن. «&lt;strong&gt;ما تأخر&lt;/strong&gt;» ماضی است و به معنای «آنچه به تأخیر افتاد»؛ پس یعنی اعمال آینده.&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align:justify&quot;&gt;«&lt;strong&gt;ما تقدم&lt;/strong&gt;» هم یعنی «آنچه گذشت»؛ پس یعنی اعمال قبلی.&lt;/p&gt;</description>
<category>سوره فتح</category>
<guid isPermaLink="true">http://tadabborhelp.ir/1371/%D9%85%D8%A7%D8%B6%DB%8C-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D9%81%D8%B9%D9%84-%D9%85%D8%A7-%D8%AA%D9%8E%D8%A3%D8%AE%D9%91%D9%8E%D8%B1-%D9%88-%D9%86%D8%A7%D8%B8%D8%B1-%D8%A8%D9%87-%D8%A2%DB%8C%D9%86%D8%AF%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF%D9%86-%D8%A2%D9%86?show=1487#a1487</guid>
<pubDate>Thu, 04 May 2023 17:30:22 +0000</pubDate>
</item>
<item>
<title>پاسخ داده شده:شرط عمل به سوره فتح در مقابل شرایط عمل به سوره محمد (ص)</title>
<link>http://tadabborhelp.ir/512/%D8%B4%D8%B1%D8%B7-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%81%D8%AA%D8%AD-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B7-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B5?show=528#a528</link>
<description>&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;اینکه خداوند در سورۀ فتح فرموده وجود مؤمنان در بین کفار باعث شده تا ما حکم جهاد را موقتا لغو کنیم که خون بی‌گناهان ریخته نشود، به این معنا نیست که آن‌ها در هجرت نکردن، معذور بوده‌اند؛ بلکه گاهی به این خاطر است که آن‌ها امکان هجرت نداشته‌اند و یا به هر حال به اندازۀ کافی اطلاعات، آگاهی و به هر حال ایمان قوی‌شده نداشته‌اند. خداوند، مایل و راضی به این نبوده که خون این افرادی که ظرفیت ایمانی دارند، در لابلای کفار ریخته شود و فرصتی که می‌توانستند برای یک زندگی مؤمنانه به دست آورند، از دستشان برود.&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;اما اینکه بگوییم «همواره در میان کفار به هر حال مؤمنان پنهانی وجود دارند و بنابراین حکم جهاد ابتدایی، از اصل باطل می‌شود» این هم حرف درستی نیست؛ زیرا&lt;/p&gt;

&lt;ul&gt;
	&lt;li style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;اولاً همواره این‌طور نیست؛ در بسیاری از جوامع اتمام حجت می‌شود و فرصت هجرت و پناهندگی، به مؤمنان داده می‌شود و دیگر این طور نیست که بگوییم جمعیتی از مؤمنان در لابلای کفار هستند و نمی‌شود با کفار جنگید.&lt;/li&gt;
	&lt;li style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;ثانیا این مسأله تابع تشخیص مصلحت از جانب ولی امر و امام مسلمین است. اوست که مصالح را با الهام الهی بررسی و تحلیل می‌کند. ممکن است در مواردی در جمع کفار، کسانی هم از مؤمنانِ بالقوه باشند، ولی مصالح عمدۀ انسان‌ها اقتضا کند که جنگ صورت بگیرد یا متوقف شود.&lt;/li&gt;
&lt;/ul&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;پس اولاً تنها مسأله، وجود مؤمنان نیست؛ ثانیاً این سخن که همواره مؤمنان در بین کافران باشند، قابل قبول نیست.&lt;/p&gt;

&lt;p style=&quot;text-align: justify;&quot;&gt;این را هم اضافه می‌کنم که مسأله، غالبی است؛ یک وقت هست که صحبت از یک جمعیت اندک است، یک وقت هم صحبت از یک جمعیت قابل توجه است. در همان ماجرای فتح مکه در سورۀ فتح، تاریخ نشان داد که مسأله، جزئی نبود؛ چون سال بعد از آن، همان شهر بدون خونریزی فتح شد و غالب مردم مسلمان شدند.&lt;/p&gt;</description>
<category>سوره فتح</category>
<guid isPermaLink="true">http://tadabborhelp.ir/512/%D8%B4%D8%B1%D8%B7-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%81%D8%AA%D8%AD-%D8%AF%D8%B1-%D9%85%D9%82%D8%A7%D8%A8%D9%84-%D8%B4%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%B7-%D8%B9%D9%85%D9%84-%D8%A8%D9%87-%D8%B3%D9%88%D8%B1%D9%87-%D9%85%D8%AD%D9%85%D8%AF-%D8%B5?show=528#a528</guid>
<pubDate>Tue, 22 Sep 2020 13:56:58 +0000</pubDate>
</item>
</channel>
</rss>